Teoria z zakresu elektroniki i elektroakustyki

Elektroakustyka jest to dziedzina nauki zajmująca się przemianą drgań akustycznych na sygnały elektryczne i odwrotnie, ich wzmacnianiem, kształtowaniem itp.

Ciśnienie akustyczne wyrażane jest różnicą między wartością chwilową ciśnienia w określonym punkcie ośrodka, w którym istnieją drgania akustyczne, a wartością średnią w stanie równowagi, równą ciśnieniu statycznemu.

Wzmacniacz jest to układ elektroniczny, w którym sygnał wyjściowy, bez zmiany kształtu, zwiększa swoją wartość (napięcia, prądu, mocy) kosztem doprowadzonej do wzmacniacza energii.

Wzmacniacz mocy jest to wzmacniacz o dużym wzmocnieniu prądowym i najczęściej małym wzmocnieniu napięciowym. Zadaniem wzmacniacza mocy jest dostarczenie do jego obciążenia odpowiedniego poziomu mocy, bez wprowadzania dodatkowych zniekształceń i szumów.


Podstawowe parametry wzmacniaczy mocy:


Szum jest to zakłócenie wywołane bezwładnymi przebiegami w postaci dużej liczby przypadkowych impulsów o przypadkowym rozkładzie częstotliwości i kątów fazowych, a więc o szerokim widmie częstotliwości.

Głośnik jest to urządzenie przetwarzające energię elektryczną w energię akustyczną. Wyróżniamy głośniki nisko tonowe, średnio tonowe i wysoko tonowe.


Podstawowe parametry głośników:


Filtry są to układy o strukturze czwórnika, które przepuszczają sygnały z określonego przedziału częstotliwości, a tłumią sygnały o częstotliwościach nie należących do tego przedziału. Wyróżniamy filtry bierne, zbudowane z elementów RLC, oraz filtry aktywne czyli wzmacniacze selektywne.


Podział filtrów:


Wzmacniacze operacyjne są to wzmacniacze o bardzo dużym wzmocnieniu napięciowym. Właściwości wzmacniaczy operacyjnych są kształtowane przez zewnętrzny obwód sprzężenia zwrotnego.

Wzmacniacze selektywne są układami wzmacniającymi sygnały o określonej częstotliwości, tłumiąc zarazem sygnały o pozostałych częstotliwościach. Wzmacniacze selektywne nazywane są również filtrami aktywnymi.

Współczynnik tętnień napięcia zasilającego równy jest stosunkowi wartości skutecznej składowych zmiennych do stałej wartości napięcia lub prądu.