Układy zasilaczy symetrycznych

Układy zasilaczy symetrycznych spotykane są w większości urządzeń elektronicznych przeznaczonych do przetwarzania sygnałów akustycznych i nie tylko. Podstawową cechą wyróżniającą zasilacze symetryczne od innych układów zasilających są podwójne napięcia wyjściowe (pary), mające tą samą wartości ale przeciwny znak (stąd wzięła się nazwa zasilacze symetryczne).

Schemat ideowy zasilacza symetrycznego
Rys.1. Schemat ideowy zasilacza symetrycznego.

Symetria napięć wyjściowych zasilacza wymaga zastosowania odpowiedniego transformatora sieciowego, który powinien posiadać dwa uzwojenia wtórne o tej samej liczbie zwojów lub pojedyncze uzwojenie wtórne z odczepem po środku. Od doboru odpowiedniego transformatora sieciowego w głównej mierze zależy wydajność prądowa całego układu zasilającego.

W zależności od rodzaju obciążenia (odbiornika) zasilacze symetryczne mogą być rozbudowane o dodatkowe stabilizatory napięcia wyjściowego. Zasilacze stabilizowane używane są głównie do zasilania wzmacniaczy napięciowych (przedwzmacniacze, filtry aktywne). Wzmacniacze średniej i dużej mocy zasilane są przeważnie napięciami niestabilizowanymi. Podyktowane jest to stopniem trudności i kosztami wykonania układów stabilizatorów napięcia o odpowiednio dużej wydajności prądowej, przystosowanych do pracy z obciążeniami o charakterze impulsowym, którymi są niewątpliwie elektroakustyczne wzmacniacze mocy.

Zasilacz symetryczny, podobnie jak zwykły zasilacz, składa się z trzech podstawowych bloków tj. transformatora sieciowego, układu prostowniczego oraz filtru pojemnościowego. Zasilacz stabilizowany posiada ponad to dodatkowe układy stabilizacji napięć wyjściowych.